Blog 3 Classical Mediterranean

Hallo lieve vrienden,

7 maart lagen we in de haven van Valletta in Malta. Ik voelde me weer iets beter, niet echt super, maar het ging wel.
Ook Malta kennen we redelijk goed. In 2012 hebben we hier een week doorgebracht en met openbaar vervoer het hele eiland verkend en een tocht naar Gozo gemaakt.
Malta heeft veel oude archeologische plaatsen, zoals tempels uit 3500-2500 voor Chr. Sommige bouwwerken zijn ouder dan de piramiden in Egypte en zelfs ouder dan Stonehenge. We konden ons hartje ophalen op dit eiland.
De excursies die nu werden aangeboden hadden we allemaal al op eigen houtje gedaan. Toch was er iets wat we niet hadden gedaan: een vaartocht met een oud, omgebouwd vissersbootje. Dat leek ons wel wat: Valletta bekijken vanaf het water.
We vertrokken met de bus naar Sliema en van daaruit voeren we naar zijtakken van de haven van Valletta. Valletta ligt op een schiereiland en is omringd door twee natuurlijk havens. Dit betekende, dat ons kleine bootje een stukje over open zee moest. Er stond een stevig windje en sommige passagiers werden een beetje wit en groen om hun neus. De gids pauzeerde voor het afspelen van toepasselijke muziek: de Titanic song van Céline Dion. Dat zal wel Maltezer humor zijn en wij vonden het wel grappig.
Na de vaartocht was er een korte tijd om nog wat te winkelen of koffie te drinken en daarna gingen we weer met de bus naar het schip. 's Middags ben ik weer naar bed gegaan, want ik voelde me toch nog niet helemaal lekker.

Ik had een dagje om wat bij te komen. Op 9 maart zouden we een mooie, avontuurlijke excursie maken. We zouden vanaf de cruiseterminal in La Goulette, bij Tunis, met een 4x4-auto het binnenland van Tunesië ingaan. Hier zouden we Romeinse opgravingen bekijken en gaan lunchen in een bijna verlaten Berberdorp.
Het ontbijt verliep al niet naar wens, ik had geen trek en voelde me niet goed. Ik pakte een broodje in voor onderweg. Terug in de hut voelde ik me slechter en ik besloot niet mee te gaan. Misselijk beginnen aan een avontuur met een 4x4-auto door de binnenlanden van Tunesië leek me geen goed plan. Dus Jan moest weer zonder mij op stap.
Ik ging naar de dokter, want het duurde nu toch wel lang voordat ik hersteld was. De arts constateerde dat ik een luchtweginfectie had en schreef medicijnen en antibiotica voor. Ik kreeg een stempel op mijn excursietickets van deze en van de vorige keer en kon nu mijn geld terugvragen. Die dag heb ik veel geslapen.

Intussen was Jan vertrokken voor de excursie. Er waren vier 4x4-auto's en ze werden de hele excursie begeleid door een politiewagen.
De eerst stop was bij het Zaghouan-aquaduct. Het is een oud Romeins aquaduct dat van de bron in Zaghouan naar de stad Carthago loopt. Met zijn 132 km lengte was het een van de langste aquaducten van het Romeins rijk. Vorig jaar hebben we een gedeelte van dit aquaduct gezien in de buurt van Carthago.
Niet ver van het aquaduct ligt de archeologische plaats Uthina of Oudna. Het was een oude Romeinse kolonie, die voornamelijk werd bevolkt door veteranen uit het Romeinse leger.
Uthina had een van de grootste Romeinse amfitheaters van Noord-Afrika. Er konden 16.000 toeschouwers in en gedeelten van het theater zijn gerestaureerd. Dit is ook gebeurd met het Capitool, zodat je een beetje een indruk krijgt hoe deze tempel er uit heeft gezien. Op verschillende plaatsen vind je de resten van de thermen, de warmwaterbaden. Er zijn ook veel mozaïeken bewaard gebleven.

Na het verblijf in Uthina was het ongeveer een uur rijden naar Zriba Olia. Dit is een Berberdorp, dat in de 17e eeuw is gebouwd tussen rotsachtige bergpieken. Het dorp is weer verlaten in de jaren 60 van de vorige eeuw. Na het bezichtigen van de grotwoningen en gebouwen, werd er een Tunesische lunch van 3 gangen geserveerd. Vervolgens ging de reis weer terug naar het schip.

We waren nu 19 dagen onderweg en de reis ging westwaarts naar Cagliari op Sardinië. Vorig jaar hadden we hier de archeologische Nora-site bezocht, ongeveer 40 km ten zuiden van de stad. We hadden toen niet veel van de stad gezien en nu had ik nog niet veel fut. We gingen met de shuttlebus naar de stad en bezochten een terrasje.
Verder deden we rustig aan en gelukkig voelde ik me de volgende dag een stuk beter.

We waren 12 maart weer in Spanje en we legden aan in Valencia. Bij onze reis in 2011 had Valencia veel indruk gemaakt en we verheugden ons op het vervolgbezoek.
We kozen voor de excursie "Valencia and Albufera National park".
Valencia is een oude stad, in 138 v. Chr. gesticht door de Romeinen. De Latijnse naam Valentia betekent "kracht" of "heldhaftigheid" en was bedoeld om de veteranen van het Romeinse leger te eren.
We vertrokken met de bus naar het oude centrum en reden langs de Jardin de Tula. Dat is een langgerekt park met o.a. een kinderspeelplaats, een fontein en sportvelden. Het is aangelegd in de drooggelegde rivierbedding van de Turia-rivier. De rivier zelf is, na zware overstromingen, in de jaren 60 omgeleid.
Vlak bij het centrum stopte de bus en onze tour ging te voet verder naar het oude historisch centrum. Dit is enorm groot (169 ha, 420 acres).We hebben veel gezien, maar natuurlijk niet alles.
Toevalligerwijs was in Valencia het jaarlijkse Fallas-festival gestart. Het Latijnse woord "falla" wijst op "fakkels" en sinds de Middeleeuwen werden op 19 maart vreugdevuren aangestoken. Nu is het een folkloristisch festival.
Er worden o.a. allerlei beelden en constructies van hout en piepschuim gemaakt, die mij deden denken aan de wagens van carnavalsoptochten in het zuiden van Nederland. De beelden en constructies in Valencia worden ook falla genoemd. Ze worden per buurt gemaakt en iedereen in de buurt draagt zijn of haar steentje bij. Aan het einde van het feest worden er prijzen voor de mooiste stukken uitgereikt. Daarna worden de poppen in brand gestoken.
Het feest duurt een aantal dagen en vóór het spectaculaire einde zijn er allerlei feestelijke en muzikale bijeenkomsten. De meisjes en de jongens zijn prachtig verkleed.
Wij hadden het geluk de feestgangers door de stad te zien lopen en konden hier en daar ook van de straatmuziek genieten.
In het centrum bezochten we enkele architectonische hoogtepunten en intussen genoten we van de feestelijke sfeer.
Tot slot brachten we een bezoek aan de overdekte markt (Mercado Central), die in een mooi Art Nouveau-gebouw is gevestigd.

Het volgende onderdeel van de excursie was een tochtje met de bus naar het natuurpark "Albufera Natural Parc", 20 kilometer ten zuiden van Valencia. Het is een lagune met een zoetwatermeer van 1 meter diep. Een lange duinenrij scheidt het zoetwatermeer van de Middellandse Zee. Het beslaat een oppervlakte van ongeveer 24 km² en is omgeven door 223 km² aan rijstvelden. De regio wordt ook wel de bakermat van de paella genoemd.
We voeren met een albuference, een soort platte fluisterboot, door het gebied met veel beschermde diersoorten en planten.
Na afloop kregen we een 3-gangenlunch in een nabijgelegen restaurant. Het hoofdgerecht bestond uit paella met kip.
Nadat de inwendige mens weer versterkt was, gingen we terug naar Valencia.
Er was tijd over en we konden te voet een gedeelte van de Ciutat de les Arts i les Ciències (Stad van Kunst en Wetenschap) verkennen. Dit is gebouwd in de droge rivierbedding. Het is een complex met een opera en muziekpaleis, het grootste zeeaquarium van Europa, een interactief wetenschapsmuseum en een IMAX-bioscoop. Het ziet er zeer futuristisch uit.
Deze dag kon niet meer stuk en was voor mij een van de mooiere dagen van deze cruise.

De laatste stad die we in het zuiden van Spanje aandeden was Alicante.
Het is een grote havenstad met meer dan 500.000 inwoners (2025). Het is tevens een belangrijk toeristisch centrum met allerlei voorzieningen zoals een prachtige boulevard, winkelcentra, cafeetjes en restaurantjes. En voor de badgasten is er een mooi zandstrand.
Wij zijn echter geen strandgangers en gingen een excursie doen naar het 65 km verder in de bergen gelegen El Castell de Guadalest, kortweg Guadalest genoemd. Dit is een plaatsje met ±284 inwoners (2025). Het is klein maar eveneens toeristisch. Het heeft een pittoresk kasteel dat uitkijkt op een vallei met de Guadaleste rivier en een stuwmeer en is omringd door hoge bergtoppen. Het dorp heeft 8 (kleine) musea.

In het eerste gedeelte van de route reden we langs de Middellandse Zee. Bij Benidorm sloegen we af en gingen we de bergen in.
Benidorm zag er in onze ogen niet aantrekkelijk uit: de skyline bestaat uit een groot aantal zeer hoge hotelflats. De gids noemde het "Manhattan aan de Middellandse Zee".
In het tweede gedeelte van de route reden we op een provinciale weg door de heuvels. We naderden langzamerhand een gebied met zeer hoge bergketens. Daar lag het schilderachtige Guadalest.
We kwamen vroeg aan, rond half 10 en de grote parkeerplaats was nog bijna helemaal leeg. Vanaf de parkeerplaats liepen we naar het dorpje en we zagen het kasteel hoog boven het dorp uit toornen. Ook het dorpje zag er stil en verlaten uit. Het was een groot contrast met het drukke Alicante en het protserige Benidorm.
We hadden een flinke klim voor de boeg om bij het kasteel te kunnen komen. Gelukkig waren er voldoende rustmomenten voor uitleg en om foto's te kunnen nemen.
In het dorp moesten we door een tunneltje in de rotswand naar het eerste pauzepunt. Dit was het plein met het stadhuis en ons eerste mooie uitzicht op het dal met het meer en de bergen.
Na de fotostop bezochten we het Huis Ordunas, de woning van de vroegere eigenaren van het kasteel. Hierna vervolgden we onze klim over de kasseien naar boven en onze inspanningen werden beloond met een adembenemend uitzicht. We konden de beroemde klokkentoren van het kasteel goed zien. Deze toren staat op een afzonderlijke rots.
Nadat we alles uitgebreid hadden bekeken, begonnen we aan de afdaling. Het was intussen twee uur later en we merkten dat het veel drukker was geworden. De winkeltjes waren open en je hoorde weer het geroezemoes van pratende mensen op straat. De parkeerplaats was nu zo goed als vol. We gingen eerst wat drinken en daarna bracht de bus ons veilig in Alicante. We waren net op tijd om te kunnen lunchen.

Het schip verliet om 14u Alicante voor een onstuimig tochtje van anderhalve dag naar Portugal. We verlieten de Middellandse Zee en gingen door de straat van Gibraltar weer terug naar Noord-Europa. De buitendekken waren i.v.m. de woelige zee afgesloten en overal hingen spuugzakjes voor zeezieke mensen.

Foto's - Photos

Hello dear friends,

On March 7 we were in the port of Valletta in Malta. I felt a little better, not really great, but it went well.
We also know Malta quite well. In 2012 we spent a week here and explored the entire island by public transport and we made a trip to Gozo.
Malta has many ancient archaeological sites, such as temples from 3500-2500 BC. Some structures are older than the pyramids in Egypt and even older than Stonehenge. We could indulge ourselves on this island.
We had done most of the excursions which were offered now. Yet there was something we did not do: a boat trip on an old, rebuilt fishing boat. We thought that should be something: seeing Valletta from a small boat.
We left by bus to Sliema and from there we sailed to various branches of the port of Valletta.
Valletta is located on a peninsula and is surrounded by two natural harbours. This meant that our small boat had to sail on the open sea. There was a strong wind and some passengers went white and green around the gills. The guide paused his talk, so we could listen to a piece of appropriate music; the Titanic song by Céline Dion. That must be Maltese humour and we thought it was funny.
After the boat trip there was a short time to do some shopping or drink coffee and then we went back to the ship by bus. In the afternoon I went back to bed, because I still didn't feel completely well.

I had a day to recover. On March 9 we would make a beautiful, adventurous excursion. We would leave the cruise terminal in La Goulette, near Tunis and visit the interior of Tunisia with a 4x4 car. We would view Roman excavations and have lunch in an almost deserted Berber village.
During breakfast I was not hungry and did not feel well. I packed a sandwich for the road. Back at the cabin I felt worse and decided not to participate the excursion. Starting an adventure with a 4x4 car through the interior of Tunisia feeling sick didn't seem like a good plan to me. So Jan had to go out without me again.
I went to the doctor, because it was taking too long to recover. The doctor diagnosed me with a respiratory tract infection and prescribed medication and antibiotics. I got a stamp on my excursion tickets of this and last time and could now ask for my money back. I slept a lot that day.

In the meantime, Jan had left for the excursion. There were four 4x4 cars and they were accompanied by a police car throughout the excursion.
The first stop was at the Zaghouan Aqueduct. It is an ancient Roman aqueduct that runs from its source in Zaghouan to the city of Carthage. With a length of 132 km, it was one of the longest aqueducts of the Roman Empire. Last year we saw part of this aqueduct near Carthage.
Not far from the aqueduct is the archaeological site of Uthina or Oudna. It was an ancient Roman colony, populated mainly by veterans of the Roman army.
Uthina had one of the largest Roman amphitheatres in North Africa. There could have been 16,000 spectators in and parts of the theatre have been restored. This also happened to the Capitol, so you get an idea of what this temple looked like. You will find the remains of the thermal baths in various places on the site. Many mosaics have also been preserved.

After the visit of Uthina it was about an hour's drive to Zriba Olia. This is a Berber village built in the 17th century among rocky peaks. It was abandoned in the 1960s. After visiting the cave dwellings and buildings, a 3-course Tunisian lunch was served. Then the journey went back to the ship.

We had been travelling now for 19 days and we went west to Sardinia. Here we visited Cagliari. In 2025 we had been to the archaeological Nora site, about 40 km south of the city. We hadn't seen much of the city then and now I didn't have much energy yet. We took the shuttle bus into town and visited a terrace.

Luckily I felt a lot better on March 12. We were back in Spain and we berthed in Valencia. Valencia had made a great impression on our trip in 2011 and we were looking forward to the follow-up visit.
We chose the excursion "Valencia and Albufera National park".
Valencia is an ancient city, dating back to 138 BC and has been founded by the Romans. The Latin name Valentia means "strength" or "heroism" and was intended to honour the veterans of the Roman army.
We left by bus to the old centre and drove past the Jardin de Tula. This is an elongated park with a children's playground, a fountain and sports fields. It was constructed in the drained riverbed of the Turia River. The river itself was diverted in the 1960s after heavy flooding.

The bus stopped near the old centre and our tour continued on foot to the old historic centre. This is enormous (169 ha, 420 acres). We saw a lot, but of course not everything.
Coincidentally, the annual Fallas festival had started in Valencia. The Latin word "falla" indicates "torches" and since the Middle Ages bonfires were lit on March 19. Now it is a folkloric festival lasting more than a week.
Statues and constructions are made of wood and polystyrene, which reminded me of the floats of carnival parades in the south of the Netherlands.
The statues and constructions in Valencia are also called falla. They are made per neighbourhood and everyone in the neighbourhood contributes. At the end of the party, prizes will be awarded for the most beautiful pieces. Then the dolls are set on fire.
The festival lasts for more than a week and before the spectacular end there are all kinds of festive and musical gatherings. The girls and boys are beautifully dressed.
We were lucky enough to see the partygoers walking through the city and were also able to enjoy the street music here and there.
In the centre we visited some architectural highlights and meanwhile we enjoyed the festive atmosphere.
Finally, we visited the Covered Market (Mercado Central), which is located in a beautiful Art Nouveau building.

The next part of the excursion was a trip by bus to the natural park "Albufera Natural Parc", 20 kilometres south of Valencia.
It is a lagoon with a freshwater lake of 1 meter deep. A long row of dunes separates the freshwater lake from the Mediterranean Sea. It covers an area of approximately 24 km² and is surrounded by 223 km² of rice fields. The region is also called the cradle of paella.
We sailed with an albuferenc, a kind of flat whisper boat, through the area with many protected animal species and plants.
Afterwards there was a 3-course lunch in a nearby restaurant. The main course consisted of paella with chicken. After the inner man was fortified we went back to Valencia.
There was time left and we were able to explore a part of the Ciutat de les Arts i les Ciències (City of Arts and Sciences) on foot. This is also built in the dry riverbed. It is a complex with an opera and music palace, the largest sea aquarium in Europe, an interactive science museum and an IMAX cinema. It looks very futuristic.
This day couldn't have been better and for me it was one of the best days of this cruise.

The last Spanish city we visited in the south was Alicante.
It is a large port city with more than 500,000 inhabitants (2025). It is also an important tourist centre with all kinds of facilities such as a beautiful boulevard, shopping centres, cafes and restaurants. And for bathers there is a beautiful sandy beach.
However, we are not beachgoers and we went on an excursion to El Castell de Guadalest, simply called Guadalest, 65 km further in the mountains. This is a town with ±284 inhabitants (2025). It is small but also touristy. It has a picturesque castle overlooking a valley with the Guadaleste river and a reservoir and is surrounded by high mountain peaks. The village has 8 (small) museums.

In the first part of the route we drove along the Mediterranean Sea. At Benidorm we turned off and went into the mountains.
Benidorm did not look attractive to us: the skyline consists of a large number of very high hotel flats. The guide called it "Manhattan on the Mediterranean".
In the second part of the route we drove on a provincial road through the hills. We were gradually approaching an area with very high mountain ranges. And then we saw picturesque Guadalest.
We arrived early, around 9:30 a.m. and the large car park was almost completely empty. From the parking we walked to the village and we saw the castle towering high above the village. The village also looked quiet and deserted. It was a big contrast to busy Alicante and gaudy Benidorm.
We had a long climb ahead of us to get to the castle. Fortunately, there were enough moments of rest for explanations by the guide and to take photos.
In the village we had to go through a tunnel in the rock wall to the first break point. This was the square with the town hall and our first beautiful view of the valley with the lake and the mountains.
After the photo stop we visited House Ordunas, the home of the former owners of the castle. Then we continued our climb over the cobblestones and our efforts were rewarded with a breathtaking view. We could clearly see the castle's famous bell tower. This tower stands on a separate rock.
After we had taken a good look, we started the descent. It was now two hours later and we noticed that it had become much busier. The shops were open and you could hear the buzzing of people talking on the street. The car park was now almost full. We first went for a drink and then the bus took us safely back to Alicante. We arrived just in time for lunch.

The ship left Alicante at 2 p.m. for a turbulent trip of one and a half days to Portugal. We left the Mediterranean and went back to Northern Europe through the Strait of Gibraltar. The outside decks were, due to the turbulent sea, closed off and spit bags were hanging everywhere for seasick people.

Foto's - Photos