Blog 2 Classical Mediterranean

Hallo lieve vrienden,

Begin maart waren we alweer anderhalve week onderweg en helemaal ingeburgerd op de Ambition.
Jan zat op ukelele-les. Ik volgde interessante lezingen en borduurde aan een werkje, waar mijn moeder in 1973 aan was begonnen. Door haar ziekte heeft ze het nooit af kunnen maken en ik had besloten dat voor haar te doen.
Deze reis zouden we 19 havens aandoen en er was niet veel (vrije) tijd om lekker aan dek te wandelen en naar de zee te kijken. Ook het weer werkt niet echt mee. De temperatuur varieerde van 12 -20°C en de zee was meestal niet al te rustig.

2 maart legden we aan in Livorno, een grote havenstad in het westen van Toscane. Deze haven ligt niet ver van Pisa en Florence. Florence hebben we al eerder uitgebreid verkend en het toeristische Pisa trok ons niet zo.
Livorno is een pittoreske stad met grachten, mooie gevels en veel bruggen en wordt wel vergeleken met Venetië.
We boekten hier een rondvaarttocht, maar deze ging helaas niet door. In plaats daarvan maakten we een trip door het Toscaanse landschap naar een boerderij, waar truffels worden gekweekt en allerlei groenten verbouwd. De truffels worden hier niet door varkens gezocht maar door honden, omdat de buren anders last zouden hebben van de stank van de varkensverblijven. De truffelvelden zijn beplant met populieren.
De Italiaanse gids in de bus had zich gespecialiseerd in "eetverhalen". Ze vertelde dat Italianen heel veel over eten praten en ze kende veel eetgrappen. Ze hekelde buitenlanders, die pizza's verpesten met ananas, ze in punten snijden en dan uit het handje eten. "Pizza eet je op een bord met mes en vork" zei ze.
Het laatste stuk van de route naar de boerderij deden we met een paardentram.
Nadat we de boerderij hadden bezichtigd kregen we een driegangenlunch met allerlei streekproducten en gerechten. We proefden o.a. heerlijke Pecorino-schapenkaas (pecora betekent schaap), pastagerechten en vers gebak. Uiteraard dronken we Toscaanse wijn bij de lunch, want Toscane is een bekende wijnstreek.
Die avond voelde Jan zich niet lekker. Hij moest heel erg hoesten en hij ging ziek naar bed. Hij moest het diner overslaan.

De volgende dag meerde het schip aan in Civitavecchia, dat niet ver van Rome ligt. In 1980 brachten we enkele dagen door in Rome en bezochten toen veel bezienswaardigheden.
We hadden nu een tocht geboekt, die ons door het Etruskische landgebied zou voeren en die een olijfolieproeverij in het programma had.
Jan voelde zich 's morgens nog steeds ziek en hij kon niet mee.
Ik ging nu alleen en we startten met een mooie rit naar Tuscania. Dit is een oud stadje, dat in de 7e eeuw v. Chr. is gesticht. De Etrusken waren lange tijd heersers in dit gebied, totdat uiteindelijk de Romeinen ze in 280 v. Chr. definitief versloegen.
De Etruskische cultuur was beïnvloed door de Griekse. Dat zie je duidelijk aan de archeologische vondsten.
We bezichtigden het stadje en passeerden een winkel met allerlei replica's van Etruskische aardewerk. Jan is gek op de Griekse terracottavaasjes met afbeeldingen. Ik besloot een cadeautje voor de arme zieke te kopen om hem een beetje op te vrolijken.
Na Tuscania zetten we koers naar de olijfolieboerderij Casale Bonaparte in Pianiano (Viterbe). Hier had Lucien Bonaparte, een broer van Napoleon, zich in 1810 gevestigd. De boerderij was tot voor kort in handen van nazaten van Lucien Bonaparte.
We kregen in de olijfbomenboomgaard uitleg over het snoeien en oogsten van de olijfbomen. De boerderij beheert 18.000 olijfbomen. Na de uitleg volgde de proeverij, waarbij we stukjes brood met allerlei soorten smakelijke olijfolie proefden.

4 maart bezochten we Napels en gelukkig voelde Jan zich weer beter. Toen we in 2011 in Napels waren, bezochten we Pompeii en de Vesuvius.
Later hoorden we dat het nabijere Herculaneum nog indrukwekkender was. Deze stad was in 79 na Chr. eveneens getroffen door de uitbarsting, maar werd bedekt onder een dikke, minder verwoestende laag van modder en lava. De meeste mensen konden hier op tijd ontkomen. Na de opgravingen in de 20e eeuw, bleek er veel meer intact te zijn gebleven dan in Pompeii. Momenteel is een derde van de resten opgegraven.
Aan de gids op de locatie merkten we dat er veel competitie bestaat tussen de twee toeristische trekpleisters. Ze was erg in haar nopjes toen ik haar vertelde dat ik deze opgravingen veel mooier vond.
Aan het eind van de excursie voelde ik me steeds beroerder en ik was blij dat ik in de bus kon stappen en kon gaan zitten. Nu was het mijn beurt bed te houden

De volgende dag waren we in Sicilië en ik was nog steeds ziek. Jan bezocht Palermo op zijn eentje. Het jaar daarvoor waren we hier ook geweest, dus hij wist de weg.

De dag erna (6 maart) meerde het schip aan in Trapani in Sicilië. Ik had me hier heel erg op verheugd. We hadden een mooie excursie gepland naar Selinunte. 's Avonds zouden we romantisch dineren onder de sterren op een van de bovenste dekken. Helaas, voor mij werd het een broodje kaas in de hut. Ik lag de hele dag in bed. Jan moest de excursie zonder mij doen en het etentje werd afgemeld.

Selinunte was een oude Griekse stad, die gesticht werd rond 650 v. Chr. door Griekse kolonisten. In 490 v. Chr. werd het door de Carthagers geheel verwoest. Alle inwoners werden als slaaf verkocht. Toch werd de stad opnieuw opgebouwd, maar in 250 v. Chr. opnieuw aangevallen. In de 19e eeuw legden opgravingen allerlei tempels bloot uit de 7e - 5e eeuw v. Chr.
De beroemdste is de tempel van Hera (Tempel E.), die gedeeltelijk is gerestaureerd. De archeologische site heeft ook een museum met allerlei opgegraven vondsten.
Jan had erg van de excursie genoten en ik was blij dat ik de hele dag had kunnen slapen. Ik hoopte dat ik nu snel beter was.

Foto's - Photos

Hello dear friends,
At the beginning of March we were under way for a week and a half and we were quite at home on the Ambition.
Jan was taking ukulele lessons. I attended interesting lectures and worked on a piece of embroidery which my mother had started in 1973. Due to her illness she was never able to finish it and I decided to finish this job.
This trip we would call at 19 ports and there was not much (free) time to stroll on deck and watch the sea. The weather wasn't really cooperating either. The temperature varied from 12 -20°C and the sea was usually not too calm.

On March 2 we moored in Livorno, a large port city in western Tuscany. This port is not far from Pisa and Florence. We had explored Florence extensively before and touristy Pisa did not appeal to us that much.
Livorno is a picturesque city with canals, beautiful facades and many bridges and often has been compared to Venice.
We booked a boat tour here, but unfortunately it did not take place. Instead we took a trip through the Tuscan countryside to a farm where truffles are grown and all kinds of vegetables. The truffles are not sought by pigs here but by dogs. Otherwise the neighbours would be bothered by the stench of the pig enclosures. The truffle fields are planted with poplars.
The Italian guide on the bus liked "food stories". She said that Italians talk a lot about food and she knew a lot of food jokes. She criticized foreigners who ruin pizzas with pineapple, cut them into slices and then eat them out of hand. “You eat pizza on a plate with a knife and fork,” she said.
We did the last part of the route to the farm with a horse tram.
After visiting the farm, we had a three-course lunch with all kinds of regional products and dishes. We tasted delicious Pecorino sheep's cheese (pecora means sheep), pasta dishes and fresh pastries. Of course we drank Tuscan wine with the lunch, because Tuscany is a famous wine region.
That evening Jan was not feeling well. He had a really bad cough and went to bed because he was ill. He had to skip dinner.

The next day the ship berthed in Civitavecchia, which is not far from Rome. In 1980 we spent a few days in Rome and visited many places of interest.
Now we booked a tour that would take us through the Etruscan countryside and included olive oil tasting.
Jan still felt ill in the morning and could not come along.
I went alone and we started with a beautiful drive to Tuscania. This is an ancient town, founded in the 7th century BC. The Etruscans ruled this area for a long time, until the Romans eventually defeated them in 280 BC.
The Etruscan culture was influenced by Greek culture. You can clearly see this in the archaeological finds.
We toured the town and passed a shop with all kinds of replicas of Etruscan pottery. Jan loves the Greek terracotta vases with the dark images. I decided to buy a gift for the poor ill person to cheer him up a bit.
After Tuscania we set course for the Casale Bonaparte olive oil farm in Pianiano (Viterbe). Lucien Bonaparte, a brother of Napoleon, had settled here in 1810. Until recently, the farm was owned by descendants of Lucien Bonaparte.
We were given an explanation about pruning and harvesting the olive trees in the olive tree orchard. The farm manages 18,000 olive trees. After the explanation, the tasting followed. We tasted pieces of bread with all kinds of tasty olive oil.

On March 4 we visited Naples and fortunately Jan felt better again. When we were in Naples in 2011, we visited Pompeii and Mount Vesuvius.
Later we heard that the closer Herculaneum was even more impressive. This city was also affected by the eruption in 79 AD, but was covered by a thick, less destructive layer of mud and lava. Most people were able to escape here in time.
After the excavations in the 20th century, it seemed that much more remained intact than in Pompeii. Currently, a third of the remains have been excavated.
We noticed that there is a lot of competition between the two tourist attractions of the two places. Our guide was very pleased when I told her that I liked Herculaneum very much.
By the end of the excursion I was feeling worse and worse and I was glad I could get on the bus and sit down. Now it was my turn to stay in bed.

The next day we were in Sicily and I was still ill. Jan visited Palermo on his own. We had been here the year before, so he knew the way.

The next day (March 6) the ship arrived in Trapani in Sicily. I was really looking forward to this. We had planned a nice excursion to Selinunte. In the evening we would have a romantic dinner under the stars on one of the upper decks. Unfortunately, for me my dinner consisted of a cheese sandwich in the cabin. I had to stay in my bed all day. Jan did the excursion without me and the dinner was cancelled.

Selinunte was an ancient Greek city founded around 650 BC by Greek colonists. In 490 BC it was completely destroyed by the Carthaginians. All inhabitants were sold into slavery. Nevertheless, the city was rebuilt, but in 250 BC attacked again.
In the 19th century, excavations uncovered all kinds of temples from the 7th - 5th centuries BC. The most famous is the Temple of Hera (Temple E), which has been partially restored. The archaeological site also has a museum with all kinds of archaeological objects.
Jan really enjoyed the excursion and I was happy I could sleep all day en I hoped to recover soon.