September 2022 ontvingen we een e-mail van de
Rapidoclub met een uitnodiging voor
de Hemelvaartkampeervakantie in Twente.
We zijn al 15 jaar lid van deze club, maar tot nu toe
hadden we nooit aan de clubvakanties deelgenomen, omdat deze buiten onze
schoolvakantieperiodes vielen. Nu we als pensionado's, niet langer
gebonden zijn, leek
het ons leuk om mee te gaan en andere Rapidobezitters te ontmoeten en ervaringen uit te
wisselen. Dus we boekten als een van de eersten
van de 25 deelnemende caravans.
We wilden deze mooie streek ook op eigen houtje verkennen en boekten
later bij campingboer Tom nog een week extra, zodat we een week
eerder op de camping konden staan.
Tot onze verrassing belde hij ons in januari, na ontvangst van de boekingsmail, vanuit zijn wintersportplaats om te melden dat dit oké
was. Hij klonk sympathiek en vriendelijk en sprak met een charmant Twents
accent.
We verheugden ons op een vakantie in Twente, maar
we wisten niet zo goed wat we van het samenzijn met ongeveer 50 anderen op een
veldje moesten verwachten.
Begin mei was het zo ver. We brachten op 3 mei onze caravan voor onderhoud en voor de BOVAG-keuring
van onze garage naar de werkplaats. De volgende dag konden we hem
ophalen en stalden we hem op onze oprit. De poten werden uitgedraaid, het dak uitgeklapt en het inpakken
kon beginnen.
Zondag 7 mei was de vertrekdag. Er was ons door de camping verzocht om niet
voor tweeën op de camping te zijn, dus we konden lekker uitslapen. Na een tochtje
van ongeveer 1½ uur arriveerden we op de camping.
We waren de eersten van de club. Tom wees ons een
plaats aan op een grote lege wei, naast een
kleine pipowagen, 't Sloaphutje genaamd.
Er was stroom,
water en een afvoer vlak bij de caravan en we stonden ook niet ver van de wc's.
De anderen werden pas aan het eind van de week verwacht.
Onder de caravan hebben we een levelsysteem met extra
poten, dat er voor zorgt
dat de caravan waterpas neergezet kan worden. Door de extra steunen staat
de caravan zeer stabiel.
Helaas wilde de leveller niet werken en moest Jan de fout opsporen. Hij kreeg de leveller niet werkend, omdat er op een zeer ontoegankelijke plaats
achter de accu, een
elektrische draad was losgeraakt. We besloten het maar op te
geven en de reparatie later thuis uit te voeren (dat is ook gelukt). De caravan stond nu wel iets minder stabiel, maar dat was niet zo erg.
Met een grote vertraging gingen we uitpakken en de voortent opzetten. Maar
niet nadat we eerst een smakelijk Grolsch-herfstbokje hadden genuttigd.
Na het opzetten, dat vlot verliep, was het etenstijd.
Ik had de dag tevoren een mieschotel
met zalm bereid en ik hoefde
deze alleen maar op te warmen in de wok. Jan zorgde voor een lekker
koele Chardonnay en het smaakte ons goed.
Die avond gingen we moe en voldaan naar ons bed.
Maandag gingen we boodschappen doen in
Enschede. We hoefden niet ver de stad in. Er was een hele grote
Nettorama aan de rand van de stad en we sloegen voor een paar dagen voorraad in.
Daarnaast konden we nog wat noodzakelijke dingetjes kopen bij
Blokker en Scapino.
Verder hebben we de eerste dag niet zo veel
gedaan. We genoten er van dat we met zijn tweetjes op zo'n groot
veld stonden.
Na het avondeten maakte Jan nog een heerlijke Irish Coffee, die we opdronken bij sfeervol kaarslicht. Onze vakantie was
nu echt begonnen.
Dinsdag was een mooie, niet al te warme dag. We
ontbeten en genoten van de stilte en het geluid van de vogels op ons grote lege kampeerveld.
We wilden die dag een stukje gaan fietsen en het VVV in Haaksbergen
bezoeken om (papieren) wandel- en fietskaarten te kopen. Ik had het
adres op Internet opgezocht (OverHaaksbergen/Toerisme-en-recreatie),
dus het kon niet fout gaan.
Het was een mooie fietstocht. Op weg naar Haaksbergen kwamen we
voorbij een Natura 2000-gebied dat hersteld werd en we maakten er enkele foto's.
In Haaksbergen aangekomen wilden we zo snel mogelijk naar het VVV
toe, maar we konden het m.b.v. Google maps niet vinden. De mensen
aan wie we het vroegen, stuurden ons van het kastje naar de muur. Na
veel vragen, weer omkeren en rondjes rijden kwamen we eindelijk bij het
goede adres bij het Spoorwegmuseum. Helaas was daar geen kantoor, maar
een informatiebord waar je met de QR-code kon scannen voor
informatie. Dus we konden geen wandelkaarten bemachtigen en besloten
op het bankje bij het informatiebord maar onze boterhammetjes op te
eten. Daarna keerden we terug richting Buurse. Hierbij namen we niet
de kortste weg, maar fietsen we over een schitterend pad langs het Buurserzand, een heidegebied.
Toen we het pad van de camping opfietsten, zagen we tot onze
verbazing, een caravan, die vlak naast de onze was neergezet: de eerste "Rapidogangers"
waren binnen. Onze rust was van korte duur geweest.
Die avond rookte Jan enkele, mooie goudbrasems (dorade) in de rookoven en we aten er
groenten en eigen gemaakte frietjes bij.
In September 2022 we received an e-mail from the Rapidoclub with an
invitation to join a camping holiday in Twente during the week of
Ascension Day.
For 15 years we are members of the Rapidoclub.
Until
now we had never travelled with the club, because we did not
have vacation in the periods in which the Rapido people travelled together. Since
we are pensioners we are free to travel whenever we like it. We thought it
might be nice to get to know
other Rapido owners and to exchange experiences about our caravans.
So
we booked as one of the first of the 25 participating caravans.
We also liked to explore the beautiful region of Twente on our own
and some time later we booked an extra week at the camping farm. So
we would there be a week sooner than the others.
To our
surprise, after receiving the booking e-mail, the farmer
(Tom) called us from his ski vacation resort to report that we were welcome to
stay an extra week. He sounded very friendly and spoke with the
charming accent of
the Twente region
We
were looking forward to this holiday in Twente, but we didn't
exactly know what to expect from camping together with about 50 others.
Under the caravan we have a levelling system with extra
supports, which ensures
that the caravan can be placed level and is also very stable.
Unfortunately, the levelling system didn't work and Jan had to
track the error. He couldn't get the leveller working because an
electrical wire had come loose in a very inaccessible place behind
the battery. We decided to give up and do the repair at home later
(in which we succeeded). The caravan was a little less stable
now, but that
was not so bad.
With
a great delay we unpacked and set up the awning, but not after we
first enjoyed a tasty Grolsch special dark beer.
After
setting up, which went smoothly, it was dinner time. The day
before I
had prepared a noodle dish with salmon (Dutch) and all I had to do was to
stir-fry it. Jan served a nice chilled Chardonnay and we had a
delicious meal.
We went to bed and felt tired and satisfied
On Monday we went shopping in Enschede. We didn't have to go far into
town. There was a very large super market at the edge of the
town and we were able to stock up for a few days.
We did some other shopping and didn't do much else on the first day.
We enjoyed the
fact that we were with the
two of us at such a large camping field.
After dinner, Jan made a
delicious Irish Coffee, which we drank by romantic candlelight. Our
holiday had really started now.
Tuesday was a nice day, not too hot. We had breakfast and enjoyed
the silence and the sound of the birds.
We intended to go cycling that day and to visit the tourist office in
Haaksbergen to buy (paper)walking and cycling maps. I had looked up
the address on the Internet ( OverHaaksbergen/Toerisme-en-recreatie ),
so it couldn't go wrong.
It was a nice bike ride. On our way to Haaksbergen we passed a
Natura 2000 area (area of natural beauty) which was under
restoration and we took some pictures.
When we arrived in Haaksbergen, we wanted to go to the tourist
office as fast as possible, but we couldn't find it by using Google
maps. The people we asked for directions, sent us from pillar to post. After
spoken many Haaksbergen citizens and driving around in circles, we finally
arrived at the right address close to the Railway Museum. Unfortunately
there was no office there, but an information board where you could
scan the QR code for information. So we couldn't get hold of hiking
maps and decided to eat our sandwiches on the bench opposite of the
information board.
After our quick lunch we returned to Buurse. We did not take the
shortest route, but cycled on a beautiful path along the Buurserzand,
a moor land.
When we cycled up the path of the campsite, we were surprised to see
a caravan right next to ours: the first Rapido guests
had arrived. Our
peace and quiet had been short-lived.
That evening Jan smoked beautiful gilt-head bream in the smoker and we ate
them with vegetables and homemade French fries.
Gewijzigd op: 03-06-23 22:52:24